۱۰/۲۶/۱۳۸۹

امروز




ميان لحظه‌هاي سكو ت و انفجار
لحظه‌اي است
بنام امروز
نه ترديد است، مثل ديروز
نه تصميم است، مثل فردا
نه سكوت است،
كه خواب رويد از آن
نه انفجا‌ري است،
كه ويران كند هر آن
نه آن ترديد‌ است،

ميان بودن و رفتن
نه آن تصميم است، كه كند راهش روشن
لحظه‌ي ايستادن است،
قبل از پريدن
لحظه‌ي
گامي بر پس نهادن،
قبل از
دو گام بر پيش گذاردن
لحظه‌ي پرواز كردن،
قبل از
اوج گرفتن
لحظه‌اي است
بنام امروز
لحظه‌ي ارزيابي و تصميم گرفتن، براي فردايي روشن
لحظه‌اي 
بنام امروز



۱۰/۱۲/۱۳۸۹

امروز وطنم

وقتي سكوت،
تنها فريادي است كه مي شنويم
و انتظار،
تنها بايدي كه مي توانيم
وقتي
ممنوع الخروج شدن از وطن را مجازاتش مي خوانند
و
ميليونها چشم ،مات و مبهوت فقط به تماشا
وقتي
آسمان آبي شهر را با پرده ي سياه آذين مي كنند
و
رژه لاشخوران در مزارع گل سرخ را جشن مي گيرند
وقتي
چوبه هاي دار نماد پيروزي مي شوند
و
آواز كركس ها،سرود آن
وقتي
گرگها لباس ميش بر تن كرده اند و
كفتاران به دور مرزش در انتظار
تا شايد
اين بار
عطش هزار ساله خويش را
با تكه تكه كردن اين خاك بر آورده كنند
چه بايد كرد؟
چه بايد گفت؟
جز گريستن براين خاك واين وطن
كه چه
خوابها ديده اند دشمنانش
وچه
خوابند دوستانش

۱۰/۰۱/۱۳۸۹

خودتي

مي دونم،كه خوب مي دوني
خرخودتي
اوني كه
سرش رو زيره برف كرده
چشماش رو مي بنده
خودتي
اوني كه
دائم تهديد مي كنه
يك شبه از ايرون يه زندون مي سازه
شكنجه،شرعي مي كنه
تا عبرتِ ديگرون بشه
اوني كه
مردمش، نون واسه خوردن ندارند
بچه هاشون
ازبي پولي،مدرسه نمي رند
سر چهار راه گل فروشي مي كنند
مي ره
مدرسه تو لبنان مي سازه
گوني،گوني پول به افغاني و عرب مي ده
خودتي
اوني كه
سي ساله،
"دزد و بگير دزد وبگير"راه  انداخته
كه معلوم نشه
كي ايرون رويكجا بلعيده
خودتي

۹/۱۷/۱۳۸۹

فرياد

اگر
چشمها رو ببندم
از ته دل فرياد بكشم
اگر
دندونهارو به هم فشار بدم،
يه چند تايي فحش... به اين روزگار بدم
چيزي تغيير مي كنه؟


شايد نه؟
فردا وقتي چشم باز كنم
خورشيد از شرق طلوع كرده،از غرب هم غروب
مثل هر روزديگه
به قول اون خدا بيامرز
جماعت هم
يا
تو سينه كش آفتاب خوابند،
يا
سراشون لاي لنگشون،توي چرت
ويامشغول
بالا رفتن از ديوار هم
مثل هر روز ديگه


شايدم...؟
فردا روز ديگه اي بشه
با يه رنگين كمون توي آسمون
نسيم بهاري و عطر گل ياس توي هوا
مردم
به هم تبريك مي گند
شيريني و شربت تعارف مي كنند
يه عده اي هم
مست،
وسط خيابون به رقص و پايكوبي مشغولند
از حال هم با خبر مي شند
حالا،
مي تونند
فرياد بكشند
اعتراض و اعتصاب كنند
بي اونكه كسي توي سرشون بزنه
زندون و شكنجه شون كنه
مي تونند
عاشق بشن
زندگي كنند يا هر موقع كه خواستند بزارند و برند
بي اونكه
احتياجي به قيم داشته باشند
به آقا بالاسرومدعي العموم
مي تونند آرامش داشته باشند
بدون سنكسارو اعدام
بدون ترسِِِ ِ از فردا ، بارون  و برف زمستون


پس
فرياد مي كشم
تو هم فرياد بكش
من و تومي تونيم
اين روز رو تغييرش بديم
كافيه
دستامون و به هم  بديم
قلبامون ويكي كنيم

محكم  بايستم، خم نشيم
تسليم
اين روزگار لعنتي نشيم
من و تو مي تونيم

۹/۰۸/۱۳۸۹

وطنم

حتي اگر
در چاله اي مرا دفن كنند
يا كه
اين تن را قطعه قطعه اش كنند
هر قطعه اش در نقطه اي دفن كنند
باز هم
مي توانم زنده شوم
با فريادي
ويا حتي يادي
شايدتنها با كشيدن آهي
ازسينه يك هم وطن

اگر
پشت ديواري بلند حبسم كنند
ياكه
وادارم كنند
تا هزاران فرسنگ از وطنم دور شوم
باز مي توانم
در كوچه پس كوچه هاي اين شهر قدم زنم
مي توانم
بامردمم هم آواز شوم

حتي اگر
در پيچا پيچ سانسور خفه ام كنند
قلمها بشكنندو كتابها بسوزانند
باز مي توانم
طلوع خورشيد وطن را
روي تنم حس كنم

حتي اگر
بنام ترك و لر و بلوچ
فارس و عرب
شيعه و سني
اين وطن را از هم جدا كنند
باز مي توانم
ببينم
روز
يكي شدن را
روز
رهايي از من و ما شدن را
روز بر افراشتن
پرچم آزادي ايران زمين را

روز شمار انقلاب

وقتي صحبت از لقمه اي نا ن بود
فتوايي آمد!؟
كه طرف
"شكم پرسته"
"چماقي جاي نان بر حلقش كنيد"

از سقفي بالاي سرش گفت
حكم كرد!؟
كه طرف
"راحت طلب ودنيا پرسته"
"اوين را خانه اي امنش كنيد"

از آزادي وجمهوري سخني شد
فريادي بر آورد
"جنك است؛آستين صدام باز
اعدامش كنيد"

صحبتي از حقوق بشر شد
گفتند!
"سكولار و بيكانه پرسته!؟
قطعه اي از خاوران را بنامش كنيد"

از آزادي زن و برابريش با مرد گفت
قانوني از آستين بيرون كشيد
كه
"كفر است!؟
اين كافر را سنگسارش كنيد"

گفتيم
بريد جهنم
راي ما كجاست؟
نجوايي كرد
"خس وخاشاكيد شما"
"كهريزك را آماده اش كنيد"

سكوت كرديم.
منتظرشديم.
كه شايد
فرمودند؟!
"ميكروبيد و فتنه پرست
بسيج را آماده
در خيابان نگه داريد"

۸/۲۳/۱۳۸۹

از خودم بدم مي ياد

وقتي قراره
يه عمر آدم خوبه ي 
قصه باشم

براي هر لحظه
هزار و يك دليل بيارم
تاشايد
شنيده بشم

فرياد بكشم
براي اينكه ديده بشم
از خودم بدم مي ياد

قسم "حضرت عباس"بخورم
روزي صد مرتبه زن و بچه
كفن كنم
فقط براي اثبات شدنم
از خودم بدم مي ياد

آخرش
بنشينم خلوت كنم
هي با خودم كلنجاربرم
كه چي؟
خودم رو راضي كنم؟!
از خودم بدم مي ياد

جلوي خورشيد
پرده بكشم
پشت پرده
عكس خورشيد رو نگاه كنم!؟
از خودم بدم مي ياد

باغچه حياط رو خراب كنم
به ديوار اتاق
عكس يه گل بچسبونم؟!
از خودم بدم مي ياد